Niejednokrotnie można zaobserwować bójki u chłopców czy też kłótnie wśród dziewczynek. W klasach początkowych agresja przybiera rozmaite formy. Wśród nich, bardzo typowe są zachowania skierowane przeciwko innej osobie. Najczęstszą w tej grupie reakcją jest napastliwość fizyczna - bójki z innymi dziećmi. Inną formą jest napastliwość słowna, polegająca na kłótniach, wymyślaniu przezwisk, wyśmiewaniu, których treścią są też groźby i przekleństwa.

Przyzwalająca na agresją postawa dorosłych, z którymi dziecko się identyfikuje, nie tylko nie zmniejsza częstotliwości takich zachowań, ale przyczynia się do ich wzrostu. Niewinna zabawa bardzo szybko może się przerodzić się w otwarty konflikt, kończący się zazwyczaj użyciem sił fizycznych. Brak reakcji ze strony rodziców jedynie utrwala zachowania agresywne.

Ponadto, kiedy dziecko napotyka trudności, narasta w nim poczucie frustracji na skutek niemożliwości poradzenia sobie z problemem. W takiej sytuacji może czuć się gorsze od rówieśników i obawia się odrzucenia. Ponieważ jest bardzo wrażliwe na jakąkolwiek krytykę otoczenia, wszystkie uwagi pod jego adresem będą rodziły w nim gniew. Narastającą złość prawdopodobnie spróbuje wyładować za pomocą krzyku czy przykrych dla otoczenia określeniach.

W przedstawieniu „Opowieści z Zielonej Doliny” życiowy błąd popełnia Tata Maminka - osoba dorosła. W ten sposób twórcy spektaklu pokazują młodemu widzowi, że popełnianie błędów nie jest błędem samym w sobie, (jeśli popełniają je także dorośli) Jedynym problemem jest brak chęci naprawy tego, co się wydarzyło poprzez nieuwagę, pochopne działanie czy też tzw. głupotę. Zamiast popadać w załamanie i rozpacz należy zawsze próbować naprawić to, co uległo przez nas zniszczeniu. Młody widz dostaje mocny sygnał ze sceny, że zawsze istnieje tzw. druga szansa życiu i trzeba ją wykorzystać. Autorzy swoim przedstawieniem pragną zwrócić uwagę na to, że trzeba nauczyć się od najmłodszych lat naprawiania swoich błędów zamiast uciekać z domu, uciekać się do przemocy wobec otoczenia czy też do ucieczki w używki a w wielu wypadkach nawet do prób samobójczych, co w ostatnim okresie nie rzadko zdarza się wśród dzieci.

Reżyserem jest aktor - Andrzej Wieczorek, który ukończył Wydział Lalkarski P.W.S.T. we Wrocławiu.

Przedstawienie to łączy w sobie kilka planów – plan żywy, plan lalkowy i grę w masce. Występuje trójka aktorów.

Czas trwania: 70 minut

Wymagania Techniczne:
1. Możliwość podłączenia sprzętu